Nieuws 2018

Dubai Tour - 10 februari 2018

"Vandaag stond de laatste etappe op het programma. Met 4 break-aways uit 4 etappes was het devies dus een 5de ontsnapping. Echter hadden wij 3 mannen die punten hadden en kans maakten op een speciale sprinttrui die nu nog in het bezit was van BMC. Zij kwamen dan ook al bij de neutrale start vragen wat wij als ploeg van plan waren. Ze zouden ons terughalen en niet laten ontsnappen. 
Alle mannen vielen aan en ik zat zelf ook weg met 2 man, echter werden we teruggehaald. Bij weer een uitvalpoging viel helaas een teamgenoot en liep daarbij een enkel breuk op. Uiteindelijk lukte het toch een ploegmaat om mee te zitten in een ontsnapping, BMC kon de aanvallen niet meer counteren en hij won 2 tussen-sprints en de trui. Hierna was het zaak om de sprinter in goede positie te helpen. Ik heb een tijdje op kop van de trein gereden en de laatste 10 km rustig in het peloton, waarna ik als 27ste over de finish kwam", aldus Brian.

Dubai Tour - 9 februari 2018

"Vandaag stond etappe 4 over een afstand van 172 km op het programma. Deze koersdag ging het er vooral om de dag door zien te komen met de wonden die ik gisteren heb opgelopen. Ik voelde mij niet heel slecht, maar merkte wel dat mijn lichaam energie nodig had om de wonden te helen en niet bezig was met het koersen. Ik heb gelukkig een vrij makkelijke dag gehad en veel in het peloton gezeten. Een paar keer bidonnen gehaald voor de ploeg en 7 km voor de finish heb ik de eerste groep laten gaan en ben rustig in de groep naar de finish op de 17% steile Hatta Dam gereden. Ik voel mij gelukkig nog aardig goed, en hoop morgen dan ook zonder al teveel problemen deze Tour te kunnen eindigen. In deze periode is het van belang om die koerskilometers te maken", aldus Brian.

Dubai Tour - 8 februari 2018

In het begin van de etappe zat Brian even weg met 6 man, maar ook een renner van BMC sprong mee en deze stond 3de in het klassement. Ze werden dus vrij snel weer terug gepakt door het peloton. Een ploeggenoot van Brian lukte het even later wel om mee te zitten in de vlucht van de dag. De gehele dag was het nerveus door de  wind. Met nog 80 km te gaan reden ze op een stuk weg waar de zijwind vrij spel had.  Quick Step gooide de boel op de kant waardoor er wat paniek ontstond. Iedereen was op zoek naar een goede plek, mensen moesten lossen en Brian kon nog net aansluiten bij de eerste waaier. Een renner van Astana maakte helaas een rare beweging en raakte het voorwiel van Brian. Hij vloog met een snelheid van ruim 60 km/u over het asfalt.  Gelukkig was er vrij snel een nieuwe fiets, omdat de wedstrijdfiets gebroken was. Na een achtervolging van zo'n 10 km kwam Brian weer terug in het peloton en is hij in de groep als 47ste gefinisht. Brian heeft een aantal fikse brand-schaafwonden, hopelijk heeft hij er morgen niet al te veel last van als de Koninginnenrit naar de Hatta Dam op het programma staat.

Dubai Tour - 7 februari 2018

Na een lange rit van 190 km eindigde ook deze etappe in een massasprint. Brian zat redelijk van voren maar door de hectiek in de laatste kilometers was het lastig voorin te blijven. Het ging van links naar rechts en het was een kunst om op de fiets te blijven zitten. Brian kwam uiteindelijk als 27ste over de finish.

"Na 2 keer geprobeerd te hebben mee te zitten in de break, lukte het een ploeggenoot om in de ontsnapping mee te zitten. De lange etappe begon dus goed, en we konden ons rustig voorbereiden voor de finale. Ik kon met nog 10 km te gaan de sprinter van dienst naar voren rijden en kwam naast de treintjes van Quick Step en Lotto Jumbo te rijden, tot ik merkte dat ploeggenoten mij niet volgden en heb mij weer laten afzakken. In de laatste 1,5 km wilde ik nogmaals de sprint aantrekken voor onze sprinter en ben ik in de groep gefinisht", aldus Brian.

Dubai Tour - 6 februari 2018

Eindelijk stond er, na de val in Canada 8 maanden geleden, voor Brian weer een wedstrijd op het programma, Dubai Tour. Het is een lange weg geweest, maar eindelijk is hij weer fit om te koersen.
Dubai Tour staat bekend als een sprintersbal, en de toppers uit de wielerwereld staan dan ook hier aan het vertrek. Het doel van de ploeg is vooral mee te zitten in de ontsnappingen en proberen om de sprinters goed te positioneren in de eindsprint.
Brian zijn eerste koers was om te kijken hoe de benen waren en weer om te wennen aan het rijden tussen de wielen. In het begin heeft Brian nog geprobeerd om mee te zitten in de vroege vlucht, maar hij geraakte niet meer dan 50 m. weg van het peloton.
Het lukte een ploegmaat wel om in de vlucht mee te zitten en Brian heeft nog wat pogingen gecoverd. Daarna begonnen ze aan de lange rit door de woestijn. Het tempo lag niet bepaald hoog, pas toen ze de laatste 25 km ingingen werd er tempo gemaakt en werd de kopgroep snel ingelopen. 

Brian voelde zich best onzeker in het peloton vanwege die crash 8 maanden geleden. Hij kon op 10 km nog net voorbij een zware valpartij sturen en kon best aardig naar voren komen. Met nog 2 km te gaan moesten ze nog een bocht van 180 graden maken en Brian kon goed mee. Op 1 km voor de meet vielen er wat gaten en hij merkte op 400 m dat hij nog kon versnellen. Er kwam veel ruimte vrij en Brian kon mooi door het midden doorrijden richting een mooie 14de plaats. "Zonder kleerscheuren de eerste etappe doorgekomen en op naar de etappe van morgen", aldus Brian.

We komen nog even terug op het afgelopen jaar 2017.

"Het is lange tijd stil geweest op de website. Dit vanwege de gevolgen van de val in Canada in juni. Vanaf juni heb ik aan mijn come-back gewerkt. Door de ernst van de blessure aan mijn knie heeft het herstel helaas erg lang geduurd. 

Ik ben blij om te kunnen zeggen dat de problemen met mijn knie zo goed als over zijn en dat ik weer hard kan trainen, tevens heb ik 28 december j.l. meegedaan aan mijn eerste wedstrijd sinds juni j.l.

Nadat ik de afgelopen maanden van aquajoggen en op krukken lopen, rustig kon gaan fietsen. Heb ik goede trainingsweken kunnen maken. Ik had ook 2 trainingskampen ingepland. Een week op Gran Canaria, waarbij ik mijn knie kon testen in de bergen en een week op Lanzarote om nog wat extra testen te doen. Ik heb mooi uren kunnen maken, maar op een lage intensiteit. Gelukkig waren de testen goed en dat gaf veel motivatie om het harde werken voort te gaan zetten. Toen ik de 28 december aan de start stond van de Drenthe200 MTB Marathon, had ik al 5500 trainingskilometers gemaakt sinds 16 oktober j.l. 

Drenthe 200 extreme marathon

De Drenthe 200 extreme is een MTB Marathon over een afstand van ruim 200 km door Drenthe. Meer dan 80 procent van de route is onverhard en gaat over landwegen, single tracks, bospaden en slootkantjes. Om 6 uur in de ochtend vertrokken ongeveer 1300 dappere strijders aan deze monstertocht. Het was de afgelopen tijd erg slecht weer geweest dus het parcours lag er erg nat en modderig bij.

De eerste 7 km reden we op de weg en hier was het dus kwestie om voorin te komen om als een van de eersten het veld in te duiken. Ik zat goed voorin toen we het veld in draaiden, helaas viel iemand voor mij en moest ik uitwijken en viel ik zelf ook, gelukkig zonder erg. Helaas verloor ik zo de aansluiting met de kop van het rennersveld. En er zat niets anders op dan te gaan achtervolgen en de schade zo snel als mogelijk te herstellen. Ik had goede benen en begon aan een inhaalrace. Na 15-20 km vond ik aansluiting bij een groepje van 6 renners met o.a. Onno Reijnhout (winnaar 2015), Berden de Vries ( Roompot NL) en 2 MTB'ers van het Habitat MTB Team. 

We werkten goed samen en reden zo via Balloo naar Gieten. Hier kwam met het opkomen van de zon een verandering in de situatie. Ik reed weg met de 2 renners van Habitat en we waren nu met zijn drieën. Ik kon goed overnemen en tempo maken. Na 103 km hadden we een stop bij Beilen en ik voelde dat ik last van krampen begon te krijgen, niet veel later stond ik even met kramp langs de kant. Gelukkig sloot ik weer bij de twee aan, maar helaas verloor ik de aansluiting met de jongens ergens in de bossen bij Dwingeloo. Op weg naar de oversteek nabij Dieverbrug op 125 km had ik een erg slecht moment en dacht zelfs even aan opgeven. Mijn ouders stonden daar en gaven aan dat ik op plek 5 in de wedstrijd reed. Ik was verrast, want na die val in het begin had ik geen idee van de situatie in koers. Mijn gevoel zei mij dat ik rond een 20-25 plaats reed. Uit deze mededeling putte ik weer motivatie en ging weer door. 

Tot aan Appelscha ging het goed, daarna kreeg ik meer en meer kramp en mijn armen waren op. Ik kon niet meer goed remmen en de kramp in mijn bovenbenen werd erg onprettig. Ik moest alleen verder en reed tussen 2 groepen in. Op km 185 hadden we een verschrikkelijk slecht stuk en er kon niet gefietst worden. Het "Janpad" genaamd en was over een afstand van 4 km een grote bende van modder, klei en water. Lopen was de enige optie, waarbij je soms tot halverwege je onderbenen door de modder ploeterde. Ik was daarna behoorlijk leeg en weet ook niet meer helemaal hoe ik bij de verzorgingspost in Norg ben geraakt. Daarvoor was ik al ingehaald door een andere renner en lag als 6de in de race. 

Na deze post waar ik wat soep, koeken en cola had gekregen kreeg ik weer wat leven, de laatste 10-15 km kreeg ik weer een beter gevoel, ik was behoorlijk verkleumd maar kon in de bossen rond Roden nog even aanzetten en als 6de na ruim 9 uur over de streep rollen.

Inmiddels zit ik weer in de zon om mij optimaal voor te bereiden op de aankomende races op de weg. Ook zal ik 1 of 2 MTB wedstrijden rijden in 2018. Mijn eerste koers van dit nieuwe jaar is Dubai Tour", aldus Brian.